Wie is Toos?

Waar het begon

Ik heb met startpunt in het Westelijke deel van Vlaanderen, via een tussenstop in Brussel, mijn thuis gevonden in Gent. Van het moment dat ik opsta tot ik ga slapen denk ik aan, jawel, eten, plantaardig eten. Ik heb altijd graag gegeten, ben opgegroeid met de verfijnde Frans Belgische keuken van mijn moeder, maar was geen fan van de varkenskotelet. Gaf mij toen wat kroketten die ik vakkundig uitholde en erwtjes waar ik mijn bord creatief mee kon versieren en ik was gelukkig. Of een nieuw gek smaakje waar ik een lepeltje van kon proeven. 

Fotografie & taart

Weg vanonder moeders vleugels bestond tijdens mijn studie fotografie mijn dagelijkse kost en comfort food uit pasta met groenten, en pasta met uhm groenten. Waarna ik mij in mijn eerste echte eigen nestje, tijdens mijn zoektocht naar werk na mijn studies fotografie, begon te verdiepen in mijn lievelingseten, taarten. Al die uren in de keuken, kookboeken lezen en het internet afsnuisteren, daar genoot ik met volle teugen van. En toen vond ik werk. Eerst in een museum, daarna in een reclamebureau en toen rolde ik in vastgoedbeheer. Met als rode draad in het weekend helemaal opladen in de keuken.

Onderweg naar plantaardig 

Van de klassieke keuken  evolueerde ik naar de vegetarische en mijn eerste kennismaking met de plantaardige keuken was opnieuw door taarten. Ik was gefascineerd door hoe je met andere bouwstenen dan de klassieke zo ongelofelijk lekkere dingen kon maken. Maar omdat mijn metabolisme en de weegschaal mij intussen duidelijk hadden gemaakt dat elke dag taart geen goed plan is, was ik ook nieuwsgierig naar de rest van de plantaardige keuken. En ontdekte ik dat ook plantaardig eten comfort food is. Ik bleef mij er elk vrij moment in verdiepen en langzamerhand werd het de basis voor alles was ik kook en eet. 

Waarom Toosplantbasedfood?

Hoe ben ik dan bij Toosplantbasedfood terechtgekomen? Eerst vroegen mijn vrienden plots; “Hé zou jij geen blog beginnen?” Of suggereerden ze dat ik een ontbijtcafé kon openen. En al heel vaak in mijn leven hoorde ik: “Je zou les moeten geven, je kan dat goed”.  Ik voelde ook mijn camera alsmaar vaker naar mij lonken na het presenteren van een mooi afgewerkt bord. En op een dag deed ik het gewoon en merkte ik dat ik er plezier in had.  Maar zonder verbinding met mensen was het plezier maar van korte duur. Dus besliste ik kookworkshops te gaan geven. Ik was meteen welkom bij EVA vzw, en na de eerste workshop op trillende benen, dacht ik dit is het. De combinatie van koken, fotograferen en mijn kennis delen met anderen laadt elke dag mijn batterijen op. En dat resulteert in nog meer energie die ik graag in nieuwe projecten samen met jullie wil steken.